Ossi, bir aile vagonunda yaşayan, Roma Katolik Çingenesi bir ailenin altı çocuğundan en küçüğüydü. Kışın karavanda Avusturya'nın başkenti Viyana'da kalıp, yazın tekrar sayfiyeye dönüyorlardı. Stokja ailesi geçimlerini gezgin at tüccarları olarak sağlayan Çingenelerin Lowara Roma kabilesine mensuptu. Ossi'nin ataları 200 yıldan fazla bir süredir Avusturya'da yaşamıştı. 1933–1939: Mart 1938'de Almanlar Avusturya'yı kendi topraklarına kattığında, Ossi 2 yaşındaydı. Almanlar ülkeye girdiğinde Stojka ailesinin karavanı kış olduğu için Viyana kamp alanındaydı. Almanlar, Çingenelere birbirlerinden ayrılmama emri verdi. Stokja ailesi karavanını ahşap bir eve dönüştürerek, tek bir yerde yaşamaya alışmaya çalıştı.
1940–1944: Çingenelere kendilerini başka bir “ırkın” üyeleri olarak kaydettirmeleri için baskı yapıldı. Almanlar babasını götürdüğünde, Ossi 5 yaşındaydı. Daha sonra kız kardeşi Kathi'yi götürdüler. Sonunda Ossi ve ailenin geri kalanı Birkenau'da Çingeneler için ayrılmış kampa gönderildi. Çok az yiyecek vardı. Neredeyse hepsi de şalgamdı. Küçük Ossi, tifüse yakalandı ve hasta esirlerin kaldığı barakalara götürüldü. Hasta barakalarından genellikle “krematoryumun arka odası” diye bahsedilirdi.
Ossi'ye tıbbî bir tedavi verilmedi. Tifüs ve kötü beslenme nedeniyle hayatını kaybetti. Öldürüldüğünde 7 yaşındaydı.
