اوسی کوچکترین فرزند یک خانواده کولی رومانیایی کاتولیک بود؛ این خانواده صاحب 6 فرزند بودند و با یک گاری خانوادگی مسافرت می کردند. کاروان آنها زمستانها را در وین، پایتخت اتریش، و تابستانها را در مناطق ییلاقی اتریش می گذراندند. خانواده استویکا به یکی از قبایل کولی ها به نام لووارا روما (Lowara Roma) تعلق داشتند که با دوره گردی و فروش اسب امرار معاش می کردند. اجداد اوسی بیش از 200 سال در اتریش زندگی کرده بودند.
39-1933: هنگامی که در مارس 1938 آلمانی ها اتریش را ضمیمه آلمان کردند، اوسی دوساله بود. گاری خانواده استویکا برای اتراق زمستانی در کمپی در وین توقف کرده بود که آلمانی ها وارد اردوگاه شدند. آنها به کولی ها دستور دادند تا در جای خود باقی بمانند. خانواده استویکا مجبور بودند گاری خود را به یک خانه چوبی تبدیل کنند و خود را به ماندن در یک مکان عادت دهند.
44-1940: کولی ها وادار شدند به عنوان اعضای یک "نژاد" دیگر ثبت نام كنند. وقتی اوسی 5 ساله بود، آلمانی ها ابتدا پدرش و سپس خواهرش کتی را بردند. سرانجام، اوسی و دیگر اعضای خانواده اش را به اردوگاه نازی ها در برکناو (Birkenau) که ویژه کولی ها بود، تبعید کردند. در آنجا غذای کافی پیدا نمی شد و آنها اغلب با شلغم تغذیه می کردند. اوسی کوچک به تیفوس مبتلا شد و به آسایشگاه مخصوص زندانیان بیمار فرستاده شد. اغلب زندانیان این درمانگاه را "اتاق انتظار کوره جسد سوزی" می نامیدند.
اوسی در درمانگاه تحت هیچگونه مراقبت پزشکی قرار نگرفت و در اثر تیفوس و سوء تغذیه جان سپرد. او 7 سال بیشتر نداشت.
