پناهندگان — تاریخ شخصی

از بیالیستوک به لوبلین رفتیم. در لوبلین تعداد بیشتری از زن و مردهای جوانی رو دیدیم که آرون می شناخت و می دانست كه از اعضای جنبش (Ha-Shomer ha-Tsa'ir) بودند و از دوست های او و دوست های خواهرش بودند. و ما با اونها همسفرشدیم. به ما به عنوان یهودی های یونانی گذرنامه دادند و مسافرت ما شروع شد. از لوبلین به کراکوف و از کراکوف به... به چکوسلواکی، و بعد به... به براتیسلاوا رفتیم. از براتیسلاوا به مجارستان رفتیم و هر جا می رفتیم جنبش بریها را می دیدیم. آنها هر طور كه می شد خود را به قطارها می رساندند. در همه قاره اروپا، مردم دسته دسته به وطن... به طرف خانه خود میرفتند. هر کسی جایی برای رفتن داشت به جز یهودی ها. آنها به وطن، به ایتالیا، به... به چکوسلواکی، رومانی یا كشورهای دیگر می رفتند. مردم همه در حال سفر بودند، قطارها كاملاً پر بودند، هر کسی دستش را به چیزی گرفته بود. مردم از بیرون به... به واگن های بار و از داخل به واگن های مسافر آویزان بودند. بلیط نبود، مردم فقط می رفتند. صلیب سرخ هم اعلام کرده بود كه امکانات و این قبیل چیزها داشتند. از طرف صلیب سرخ به ما گذرنامه واقعی به عنوان پناهنده دادند. و از... از مجارستان به... به گراتس آمدیم. در گراتس مجبور بودیم از رودخانه رد شویم تا بتوانیم وارد منطقه غربی اروپای اشغالی بشویم. با کمک بریها موفق شدیم. آنها ما را راهنمایی می کردند، گروه قبل از ما رفتند تو آب ، تا با شنا از رودخانه بگذرند، و بعضی از اونها غرق شدند. و اونها تصمیم گرفتند تا دست نگه دارند و بقیه گروه رو از طریق کوه های آلپ بفرستند. و ما هم با راهنماهایی كه داشتیم، از طریق کوه های آلپ رفتیم. و به ترویزو رسیدیم. یعنی به ایتالیا. و در ترویزو بود كه ما با بریگاد یهود [بریگادی در ارتش بریتانیا، از داوطلبان یهودی فلسطینی] ملاقات کردیم.