39-1933: با شروع بحران اقتصادی در دهه 1930، کسب و کار کارخانه نساجی همسر الز نیز به کسادی گرایید. وقتی نازیها در1933 به قدرت رسیدند، کارخانه رزنبرگ را مصادره کردند. این خانواده که از امرار معاش محروم شده بودند، از خانه خود نیز بیرون رانده شدند. آنها به هامبورگ نقل مکان کردند و در آنجا از طریق کمک مالی بستگان و همچنین درآمد دو فرزندشان از راه شاگردی در بازار زندگی خود را می گذراندند.

43-1940: در اواخر 1941، خانواده رزنبرگ 800 مایل به سمت شرق، به محله یهودی نشین مینسک (Minsk) در اتحاد جماهیر شوروی تبعید شدند. در آنجا الز مجبور بود شبها برف و یخ خطوط راه آهن را پاک کند. در ژوئیه 1942، پس از اینکه گروه های کارگر محله یهودی نشین را برای کار روزانه ترک کردند، محله به محاصره نیروهای اس اس درآمد. گروهی كه الز با آن بود از محله صدای تیراندازی شنیدند. کارگران سه روز در محل های كار خود نگه داشته شدند؛ اضطراب آنها ساعت به ساعت بیشتر می شد. الز هنگامی که به محله بازگشت با صدها جسد روی زمین مواجه شد؛ اما خانواده اش به طور معجزه آسایی هنوز زنده بودند. حدود 30 هزار نفر کشته شده بودند.

در سپتامبر 1943، پسر الز، هاینتس، به اردوگاه مرگ تربلینکا (Treblinka) منتقل شد. دو هفته بعد، آن محله یهودی نشین نابود شد. دیگرهیچگاه از الز و سایر افراد خانواده او خبری شنیده نشد.