متولد: وامپراشدورف، اتریش
20 آوریل 1931
والدین کولی کارل- که چهارمین فرزند خانواده بود- پیرو کلیسای کاتولیک بودند و در دهکده وامپراشدورف در شرق اتریش زندگی می کردند. خانواده استویکا به طایفه ای از کولی ها تعلق داشتند که "لووارا روما" نامیده می شدند و به عنوان دلالان دوره گرد اسب امرار معاش می کردند. آنها در گاری مسافرتی خانواده زندگی می کردند و زمستان ها را در وین - پایتخت اتریش- می گذراندند. اجداد کارل بیش از 200 سال در اتریش زندگی کرده بودند.
39-1939: من خیلی آزادانه بار آمده بودم و به سفر و کار سخت عادت داشتم. در مارس 1938، ما گاری مان را برای زمستان در یکی از کمپ های وین گذاشته بودیم، در همین هنگام بود که درست پیش از هفتمین سالگرد تولدم، آلمان اتریش را ضمیمه خود کرد. آلمان ها به ما دستور دادند از جای خود تکان نخوریم. والدینم گاری مان را به یک خانه چوبی تبدیل کردند، اما من عادت نداشتم که دور و برم دیوار ثابت باشد. پدر و بزرگترین خواهرم مشغول به کار در یک کارخانه شدند و من شروع به تحصیل در مدرسه ابتدایی کردم.
44-1940: پیش از سال 1943 خانواده ام به یک اردوگاه نازی در برکناو- که برای هزاران کولی در نظر گرفته شده بود- تبعید شدند. اکنون ما با سیم خاردار محصور شده بودیم. تا پیش از اوت 1944، فقط 2000 کولی زنده مانده بودند؛ 918 نفر از ما را برای انجام کار اجباری به بوخنوالت فرستادند. در آنجا، آلمانی ها 200 نفر از ما را ناتوان از کار کردن تشخیص دادند و به برکناو بازگرداندند. من هم یکی از آنها بودم؛ از نظر آنها خیلی کم سن و سال بودم. برادر و عمویم اصرار کردند که من 14 سال دارم اما کوتوله ام. من همان جا ماندم. بقیه را بازگرداندند تا با گاز به قتل برسانند.
کارل بعدها به اردوگاه کار اجباری فلوسنبرگ تبعید شد. او در 24 آوریل 1945 توسط سربازان آمریکایی در نزدیکی روتز، آلمان آزاد شد. پس از جنگ، کارل به وین بازگشت.
