متولد: کامبو- لبن، فرانسه
28 مارس 1919
کلود یکی از پنج فرزند یک خانواده کاتولیک بود و در پاریس بزرگ شد. پدر او پزشک و صاحب یک مطب پزشکی عمومی و یک آزمایشگاه پزشکی پررونق بود. پدر کلود او را تشویق کرد تا به رشته پزشکی رو آورد و به حرفه او بپیوندد، اما کلود بیشتر مایل بود وکیل شود.
39-1933: مطالعات خودم را ادامه دادم و در سال 1936 برای مطالعه در رشته حقوق وارد دانشگاه شدم. تا پیش از اواسط سال 1939، تهدید آلمان علیه فرانسه مرتباً افزایش یافته بود و در 3 سپتامبر 1939، فرانسه علیه آلمان اعلام جنگ کرد. می دانستم که در برابر نازی ها کشورم چندان شانس برنده شدن در جنگ ندارد. در اکتبر، به ارتش فرانسه فراخوانده شدم. پس از آموزش های اولیه، به درجه سرجوخگی ارتقاء پیدا کردم و مأمور به خدمت در یک لشگر زرهی مستقر در جنوب شرقی پاریس شدم.
44-1940: شش هفته پس از حمله به فرانسه، ارتش آلمان مرا اسیر کرد. مانند بقیه اسرای جنگی، وادار به انجام کار اجباری برای رایش شدم. از آنجا که یکی از نگهبانان را تهدید به کشتن کرده بودم، مجبور شدم که به عنوان مجازات در یکی از بیمارستان هایی که پزشکان نازی "آزمایش های پزشکی" خود را انجام می دادند، کار کنم. هنگامی که مردان را اخته می کردند و یا وقتی که انگشتان دست های زندانیان را در یک دستگاه پرس له می کردند، در آنجا حاضر بودم. بسیاری از زندانی ها طی روند این آزمایش ها جان سپردند. نازی ها با دوختن پلک های زنی چشم های او را باز نگاه داشتند تا وادارش کنند هنگامی که سینه هایش را بر می دارند، در آینه نگاه کند.
کلود پس از گذراندن چهار سال در زندان، هنگام مبادله زندانیان در فوریه 1944، به کشور خود بازگردانده شد. او تا پایان جنگ، در نهضت زیرزمینی فرانسه مبارزه کرد.
