متولد: آنيکشيا، ليتوانی
حدود 1912
دهکده ای که دیوید در آن بزرگ شد در لیتوانی نزدیک مرز لتونی قرار داشت. پدرش یک دستفروش بود. دیوید در سن شش سالگی برای تحصیل در متون سنتی یهودی به مدرسه خاخام ها در شهر اوکمرگه (شهری که یهودیان آن را با نام روسی اش، ویلکومیر، می شناختند) فرستاده شد. شش سال بعد، خانواده دیوید از او خواستند که به منزل بازگردد، زیرا پدرش فوت کرده بود و او باید سرپرستی خانواده سلزنیک را برعهده می گرفت.
39-1933: من شغلم را در 1933 از دست دادم، بنابراین لیتوانی را ترک کردم و به ایالت متحده و سپس به پرتغال رفتم. اما در 1936، کشورهای حوزه بالتیک در معرض خطر حمله استالین و هیتلر قرار داشتند و من تصمیم گرفتم برای کمک به مادر و خواهرانم که به شهر کوونو مهاجرت کرده بودند، به خانه بازگردم. خطر جنگ بر ما سایه افکنده بود اما یهودیان نمی توانستند شهر را ترک کنند. از طریق رابط های بازار، شغلی در خرده فروشی لوازم اداری پیدا کردم.
44-1940: در تابستان 1941 آلمانها کوونو را اشغال کردند و ما مجبور شدیم به یک شهرک یهودی نشین برویم. در 1943، شرایط بدتر شد. در مارس 1944، کشتار یهودیان ساکن در شهرک یهودی نشین شدت گرفت. من برخی از اوکراینی ها و لیتوانیایی ها را می دیدم که به نازی ها کمک می کردند. شاهد بودم که بچه ها را به آخرین طبقه ساختمانی می بردند و آنها را از پنجره به سمت نگهبانی که در خیابان ایستاده بود پرت می کردند. سپس نگهبان آنها را بلند می کرد و آنقدر سرشان را به دیوار می کوبید تا بمیرند.
در 1944، دیوید از وسیله نقلیه ای که محله یهودی نشین را ترک می کرد گریخت و تا زمان آزاد شدن منطقه به مدت سه هفته در جنگلی در همان حوالی پنهان شد. او در1949 به ایالات متحده مهاجرت کرد.
