تاریخ شخصی

وقتی به اردوگاه رسيديم و لباس های خود را درآورديم، ما را مجبور كردند كه در حالی كه فقط كفش به پا داشتيم، برهنه از یک راهرو عبور کنیم. يكی از مأموران اس اس وارد شد و به سينه ها و شكم های ما نگاه كرد تا ببيند آيا هيچ يك... آيا هيچ يك از ما حامله هست يا نه. اگر كسی حامله بود، او را جدا می كردند. متوجه ايد، اينطور بود كه... ما لخت آنجا می ایستادیم و آنها می آمدند به شكم و سينه های ما نگاه می كردند. سپس به اتاقی می رفتيم كه در آنجا موهای ما را می تراشيدند. به ياد دارم کسی را دیدم که می شناختم و موهای بلندی داشت. در آن موقع نیمی از موهايش تراشيده شده بود و نیمه ديگر همچنان بلند بود. به او نگاه كردم، چند عدد سنجاق سر داشتم، آنها را برای خودم نگه داشتم. فكر كردم وقتی موهايم بلند شود سنجاق سر خواهم داشت. و البته وقتی ناگهان با موهای از ته تراشیده در آينه نگاه می کنید، می بینید که شبيه ميمون ها شده اید. همه شبيه ميمون می شوند. تنها اين نبود، موی صدها نفر را فقط با يك تيغ می تراشيدند. آلمانی ها با آن همه نظم و دقت، آنها موی زهار ما را هم می تراشيدند- موی زهار حدود صد نفر را فقط با يك تيغ [تراشیدند]. بدون رعایت بهداشت و تميزی، موهای زهار را می تراشيدند.