خارلین شیف
متولد: 1929, هوروخوف، لهستان
خارلین از مشکلات ورود به ایالت متحده در پی هولوکاست می گوید [مصاحبه: 1993]
من نظر شخصی خودم را می گویم اما می دانم که افراد دیگری هم هستند که با من هم عقیده اند. من یتیم و تنها بودم- جان به در برده از دردها و سبعیت های غیرقابل توصیف جنگ. در دوران جنگ، هیچکس دست یاری به سوی ما دراز نکرد. زمانی که جنگ به پایان رسید، نبایستی برای ترک یا خروج از آلمان در اولویت قرار می گرفتیم؟ نه، اینطور نبود. من مجبور شدم سه سال تمام منتظر بمانم. سهمیه بندی بود. همیشه سهمیه بندی بود. برای رفتن به ایالات متحده سهمیه بندی بود. من... وقتی سرانجام توانستم با خانواده ام در ایالات متحده تماس بگیرم- چون آدرس مادربزرگم را به یاد داشتم- با اینکه آنها ضمانت دادند که من سربار دولت نخواهم بود، هنوز مجبور بودم برای گرفتن اجازه ورود به ایالات متحده سه سال صبرکنم. ظرف این مدت، خودم هم برای گرفتن ویزای دانشجویی اقدام کردم و تقریباً بیش از یک سال در کلاس های دانشگاه هایدلبرگ شرکت کردم، اما... به این ترتیب می توانستم ویزای دانشجویی بگیرم. باید بگویم که مسئولان دانشگاه هایدلبرگ برای جا دادن من خیلی تلاش کردند. در تحصیلات من وقفه های بزرگی وجود داشت. در واقع، هیچگونه تحصیلات رسمی نداشتم. با این وجود، در چند امتحان شرکت کردم و با کمک آنها به عنوان دانشجوی تمام وقت پذیرفته شدم. و... هرگز فراموش نخواهم کرد. و بابت آن سپاسگذارم. اما هنوز باید برای ورود به ایالات متحده سه سال دیگر صبر می کردم و فکر نمی کنم که چنین رفتاری با ما صحیح بود.
من نظر شخصی خودم را می گویم اما می دانم که افراد دیگری هم هستند که با من هم عقیده اند. من یتیم و تنها بودم- جان به در برده از دردها و سبعیت های غیرقابل توصیف جنگ. در دوران جنگ، هیچکس دست یاری به سوی ما دراز نکرد. زمانی که جنگ به پایان رسید، نبایستی برای ترک یا خروج از آلمان در اولویت قرار می گرفتیم؟ نه، اینطور نبود. من مجبور شدم سه سال تمام منتظر بمانم. سهمیه بندی بود. همیشه سهمیه بندی بود. برای رفتن به ایالات متحده سهمیه بندی بود. من... وقتی سرانجام توانستم با خانواده ام در ایالات متحده تماس بگیرم- چون آدرس مادربزرگم را به یاد داشتم- با اینکه آنها ضمانت دادند که من سربار دولت نخواهم بود، هنوز مجبور بودم برای گرفتن اجازه ورود به ایالات متحده سه سال صبرکنم. ظرف این مدت، خودم هم برای گرفتن ویزای دانشجویی اقدام کردم و تقریباً بیش از یک سال در کلاس های دانشگاه هایدلبرگ شرکت کردم، اما... به این ترتیب می توانستم ویزای دانشجویی بگیرم. باید بگویم که مسئولان دانشگاه هایدلبرگ برای جا دادن من خیلی تلاش کردند. در تحصیلات من وقفه های بزرگی وجود داشت. در واقع، هیچگونه تحصیلات رسمی نداشتم. با این وجود، در چند امتحان شرکت کردم و با کمک آنها به عنوان دانشجوی تمام وقت پذیرفته شدم. و... هرگز فراموش نخواهم کرد. و بابت آن سپاسگذارم. اما هنوز باید برای ورود به ایالات متحده سه سال دیگر صبر می کردم و فکر نمی کنم که چنین رفتاری با ما صحیح بود.
پدر و مادر خارلین هر دو از رهبران جمعیت محلی یهودیان بودند و این خانواده در زندگی اجتماعی یهودیان نقشی فعال داشت. پدر خارلین استاد فلسفه در دانشگاه دولتی لووف بود. با تهاجم آلمان به لهستان در اول سپتامبر 1939، جنگ جهانی دوم شروع شد. شهر زادگاه خارلین در شرق لهستان قرار داشت که طبق پیمان آلمان و شوروی در اوت 1939، توسط اتحاد جماهیر شوروی اشغال شده بود. در دوران اشغال لهستان توسط شوروی، خانواده خارلین در خانه خود باقی ماندند و پدر او همچنان به تدریس ادامه داد. آلمانی ها در ژوئن 1941 شوروی را مورد تهاجم قرار دادند و بعد از اشغال شهر، پدر خارلین را دستگیر کردند. او دیگر هرگز پدرش را ندید. خارلین به همراه مادر و خواهرش مجبور شدند به محله یهودی نشینی بروند که آلمانی ها در هوروخوف ایجاد کرده بودند. در سال1942، خارلین و مادرش پس از شنیدن شایعه تخریب قریب الوقوع محله یهودی نشین توسط آلمانی ها، از آن محله گریختند. خواهرش سعی کرد که به طور جداگانه مخفی شود اما از او دیگر هرگز خبری شنیده نشد. خارلین و مادرش در بوته های اطراف رودخانه پنهان شدند وتوانستند با فرو رفتن در آب به مدتی کوتاه، خود را مخفی کنند. آنها چندین روز پنهان شدند. یک روز، خارلین پس از بیدار شدن از خواب متوجه شد که مادرش ناپدید شده است. او توانست به تنهایی در جنگل های اطراف هوروخوف زنده بماند و سپس توسط نیروهای شوروی آزاد شد. خارلین سرانجام به ایالات متحده مهاجرت کرد.
— US Holocaust Memorial Museum - Collections
