تاریخ شخصی

قحطی در محله یهودی نشین چنان شدید و چنان اسفناک بود که مردم کنار خیابانها می افتادند و می مردند، کودکان خردسال مرتب گدایی می کردند و هر روز صبح که از خانه بیرون می رفتی، جنازه هایی را می دیدی که با روزنامه یا هر نوع روانداز دیگری که پیدا می شد پوشانده شده بودند، و آدم هایی را می دیدی... که مرده ها را در گاری های کوچکی حمل می کردند، آدم هایی که آنها را به گورستان می بردند و در گورهای دسته جمعی دفن می کردند. و هر روز هزاران هزار نفر فقط در اثر سوء تغذیه جان خود را از دست می دادند، چون آلمانی ها به مردم محله یهودی نشین چیزی برای خوردن نمی دادند. هیچ چیز برای خوردن نبود. نمی توانستی وارد جایی شوی و چیزی بخری یا جیره غذا بگیری. خودت و شانست. اگر شانس نمی آوردی، می مردی و اوضاع اینطور بود.