7 آوریل 1933
یهودیان شناسایی و از پست های دولتی برکنار شدند
دو ماه پس از انتصاب آدولف هیتلر به مقام صدر اعظمی، پاکسازی ادارات دولتی با قانون مصوب آوریل 1933 آغاز شد. در "بند آریایی" این قانون، برکناری یهودیان از حوزه های گوناگون اجتماعی قید شده بود. تمام کارمندان دولت موظف به ارائه سند در خصوص نژاد "آریایی" خود شدند. برای نخستین بار، قانون تعیین می کرد که چه کسانی یهودی هستند. آن دسته از کارمندان که والدین یا اجداد یهودی داشتند، از مقام خود برکنار شدند. یهودیانی که طی جنگ جهانی اول در جبهه خدمت کرده بودند یا بستگان درجه یک آنها در جنگ جان خود را از دست داده بودند، تا سال 1935 از این قانون معاف شدند. اما آنها نیز در همان سال از کار خود بر کنار شدند. "بند آریایی" آن قانون که به موجب آن یهودیان شناسایی و برکنار می شدند، به سرعت در تمام حوزه های جامعه آلمان به اجرا گذاشته شد.17 اوت 1938
یهودیان ملزم شدند نام "یهودی" اختیار کنند
دولت آلمان تمام یهودیان آلمان را که هویت یهودی آنها از روی نام کوچکشان مشخص نمی شد ملزم به افزودن یک نام "یهودی" به نام کوچک خود کرد. مردان مجبور شدند نام "اسرائیل" و زنان، "سارا" را به اسم خود اضافه کنند. در ماه اکتبر، دولت آلمان تمام گذرنامه های یهودیان را باطل کرد. روی گذرنامه های جدید صادره برای یهودیان، حرف "J" مهر شد تا نشان دهد که صاحب گذرنامه یهودی است.
19 سپتامبر 1941
استفاده از آرم و نشان مشخص کننده یهودیان در آلمان آغاز شد
یهودیان شش سال به بالا در آلمان ملزم شدند روی لباس خود یک ستاره شش پر زرد که کلمه "Jude" (به معنای "یهودی" در زبان آلمانی) به رنگ سیاه روی آن نوشته شده بود، دوخته و همواره آن را روی لباس خود داشته باشند. به این ترتیب، یهودیان آلمان به محض مشاهده قابل شناسایی بودند. تبعید سازمان یافته یهودیان از آلمان در ماه اکتبر آغاز شد. در مارس 1942، یهودیان ملزم شدند نشان ستاره را در محل سکونت خود نیز در معرض دید قرار دهند.
