11 ژوئیه 1947
کشتی پناهندگان به رغم محدودیت های انگلستان به سمت فلسطین حرکت کرد
بسیاری از آوارگان یهودی به رغم محدودیت های مهاجرتی اعمال شده از سوی انگلستان، خواستار مهاجرت به فلسطین بودند. (در سال 1920، بریتانیای کبیر حکمی مبنی بر اداره فلسطین از جانب جامعه ملل دریافت کرد، و تا سال 1948 این سرزمین را اداره کرد.) به رغم محدودیت های موجود، کشتی "اکسودوس" حامل 4500 پناهنده یهودی از اردوگاه های آوارگان در آلمان، جنوب فرانسه را به مقصد فلسطین ترک کرد. انگلیسی ها حتی پیش از ورود این کشتی به آب های ساحلی فلسطین، آن را متوقف کردند. مسافران به اجبار به کشتی های انگلیسی منتقل و به سمت بندرگاه مبدأ خود در فرانسه بازگردانده شدند. انگلیسی ها حدود یک ماه پناهندگان را در کشتی که دور از سواحل فرانسه لنگر انداخته بود، نگه داشتند. فرانسه درخواست انگلستان مبنی بر پیاده کردن مسافران را نپذیرفت. سرانجام، انگلیسی ها پناهندگان را به هامبورگ آلمان برده و آنها را به اجبار به اردوگاه های آوارگان بازگرداندند. سرنوشت پناهندگان کشتی "اکسودوس"، تجسم وضع اسفناک بازماندگان هولوکاست در اردوگاه های آوارگان بود، و موجب افزایش فشارهای بین المللی بر بریتانیای کبیر شد تا امکان مهاجرت آزاد یهودیان به فلسطین را فراهم آورد.

29 نوامبر 1947
سازمان ملل به تقسیم فلسطین رأی موافق داد
مجمع عمومی سازمان ملل طی یک نشست ویژه به تقسیم فلسطین به دو کشور یهودی و عرب رأی موافق داد. کمتر از شش ماه بعد، در 14 مه 1948، دیوید بن گوریون، رهبر برجسته صهیونیست، تأسیس دولت اسرائیل را اعلام و تصریح کرد که مهاجرت یهودیان به این کشور جدید آزاد است. بین سال های 1948 و 1951، حدود 700000 یهودی- شامل بیش از دو سوم آوارگان یهودی اروپا- به اسرائیل مهاجرت کردند. بازماندگان هولوکاست، مسافران کشتی "اکسودوس"، آوارگان اروپای مرکزی و بازداشت شدگان یهودی اردوگاه های موقت انگلیس در جزیره قبرس، مورد استقبال در وطن یهودیان قرار گرفتند.