26 اکتبر 1939
بیگاری یهودیان در لهستان نهادینه شد
به محض اشغال لهستان از سوی نیروهای آلمان در سپتامبر 1939، یهودیان برای پاکسازی ویرانی های جنگ و تعمیر جاده ها به بیگاری گماشته شدند. این اقدام در ماه اکتبر، هنگامی که آلمانی ها شروع به گماشتن مردان یهودی بین سنین 14 تا 60 سال در لهستان اشغالی به بیگاری کردند، رسمیت یافت. بعدها، زنان یهودی و کودکان 12 تا 14 ساله را نیز ملزم به بیگاری کردند. در سرتاسر لهستان اشغالی، اردوگاه های بیگاری برای یهودیان ایجاد شد و یهودیان گتوها وادار شدند که خود را برای کار به مقامات آلمانی مسئول مناطق اشغالی معرفی کنند. یهودیان اغلب 10 تا 12 ساعت در شرایط بسیار دشوار با دستمزدی اندک یا بدون آن کار می کردند. 21 مه 1942
کارخانه آی. گ. فاربن نزدیک آشویتس افتتاح شد
کارخانه لاستیک مصنوعی و نفت خام آی. گ. فاربن در مونوویتس، نزدیک آشویتس افتتاح شد. این کارخانه از نیروی کار یهودی ساکن در این اردوگاه استفاده می کرد. شرکت مختلط آلمانی آی. گ. فاربن، در آنجا یک کارخانه احداث کرد تا از کارگران ارزان اردوگاه کار اجباری و همچنین معادن زغال سنگ سیلسیا در همان حوالی بهره برداری کند. این شرکت بیش از 700 میلیون رایش مارک (حدود 1.4 میلیون دلار آمریکا در سال 1942) سرمایه گذاری کرد. آشویتس 3، که بونا یا مونوویتس نیز نامیده می شد، به منظور تأمین کارگران مجانی برای این کارخانه در همان نزدیکی احداث شد. در این شرکت عظیم، متوسط عمر کارگران به شدت پایین بود. تا سال 1945، حدود 25000 کارگر در کارخانه مونوویتس جان سپردند.
11 ژوئیه 1942
یهودیان در سالونیکای یونان برای بیگاری بازداشت شدند
آلمانی ها همه مردان یهودی بین سنین 18 تا 45 سال ساکن در شهرسالونیکا را ملزم کردند تا در میدان آزادی این شهر جمع شده و خود را برای گماشته شدن به بیگاری معرفی کنند. 9000 مرد یهودی خود را معرفی کردند. حدود 2000 نفر از آنها در پروژه های بیگاری برای ارتش آلمان به کار گرفته شدند. بقیه این افراد تا هنگام پرداخت مبلغی هنگفت بابت آزادی آنها از سوی جوامع یهودی سالونیکا و آتن به مقامات آلمانی مسئول مناطق اشغالی، بازداشت شدند. به عنوان بخشی از این مبلغ، مالکیت گورستان یهودیان سالونیکا به شهرداری واگذار شد که این گورستان را خراب و از سنگ های آن برای احداث دانشگاه در همان محل استفاده کرد.
