22 ژوئن 1941
جوخه های کشتار علیه یهودیان وارد میدان شدند
واحدهای مأموریت ویژه، معروف به جوخه های سیار کشتار، مأمور شدند تا در حین تهاجم به اتحاد جماهیر شوروی یهودیان را به قتل برسانند. این جوخه ها به دنبال پیشروی ارتش آلمان در خاک شوروی، وارد این کشور شده و عملیات کشتار جمعی را اجرا می کردند. ابتدا، جوخه های سیار کشتار به مردان یهودی شلیک می کردند. اما طولی نکشید که این جوخه ها هر جا كه می رفتند، مردان و زنان و كودكان يهودی را بدون توجه به سن و جنسيت آنها تيرباران مي كردند. تا بهار 1943، جوخه های سیار کشتار بیش از یک میلیون یهودی و ده ها هزار پارتیزان، کولی و کمیسر سیاسی شوروی را کشتند.30-29 سپتامبر 1941
حدود 34 هزار یهودی در بابی یار کشته شدند
آلمانی ها به ساکنان یهودی شهر کی یف دستور دادند که برای اسکان مجدد در خارج از این شهر، در خیابان ملنیک جمع شوند. اما در واقع کسانی که خود را معرفی کردند از خیابان ملنیک به سوی گورستان یهودیان و آبکندی به نام بابی یار هدایت شدند. یهودیان وادار شدند تا اشیاء قیمتی خود را تحویل دهند، لباس های خود را درآورند و در گروه های کوچک وارد آبکند شوند. جوخه های کشتار آلمانی و واحدهای کمکی اوکراینی آنها را تیرباران کردند. این قتل عام دو روز ادامه یافت. حدود 34000 مرد، زن و کودک یهودی در این عملیات کشته شدند. طی ماه های بعد، هزاران یهودی دیگر در بابی یار تیرباران شدند. تعداد زیادی از غیریهودیان، از جمله کولی ها و اسیران جنگی روس، نیز در این آبکند کشته شدند.
1 دسامبر 1941
یکی از فرماندهان جوخه کشتار قتل 137346 نفر را گزارش کرد
سرهنگ اس اس، کارل یاگر، در گزارشی معروف به "گزارش یاگر"، خبر از عملیات کشتاری داد که واحد او بین 2 ژوئیه و 1 دسامبر 1941 اجرا کرده بود. یاگر گزارش داد که جوخه او 137346 مرد، زن و کودک یهودی را به قتل رساندند. در مجموعه کشتارهای تابستان 1941، یهودیان ساکن شهرهای کوونو، اوکمرگه و ویلنا به قتل رسیدند. تقریباً تمام یهودیان ساکن در شهرهای کوچک و روستاهای لیتوانی کشته شدند. بر اساس گزارش یاگر، فقط حدود35000 یهودی باقی ماندند که بیشتر آنان به عنوان کارگر مجانی در گتوهای کوونو، ویلنا و شاولیای به کار گرفته شدند.