6 تا 15 ژوئیه 1938
کنفرانس پناهندگان در اویان
هیئت های نمایندگی از 32 کشور و نمایندگان سازمان های امدادرسانی در شهرک چشمه های آب معدنی اویان در فرانسه با یکدیگر ملاقات کردند تا درباره پناهندگان یهودی آلمانی بحث و گفتگو کنند. ایالات متحده تمام کشورها را به یافتن راه حلی بلندمدت برای این مشکل ترغیب کرد. با وجود این، ایالات متحده و کشورهای دیگر مایل به کاهش محدودیت های مهاجرتی خود نبودند. بیشتر کشورها نگران آن بودند که افزایش پناهندگان موجب تشدید مشکلات اقتصادی شود. این کنفرانس یک هفته بعد پایان پذیرفت. به استثنای جمهوری کوچک دومینیکن، هیچ کشور دیگری مایل به پذیرفتن تعداد بیشتر پناهندگان نبود. یکی از نتایج این کنفرانس، تأسیس "کمیته میان دولتی در خصوص امور پناهندگان" بود که به کار خود درباره مشکل پناهندگان ادامه داد. 9 فوریه 1939
لایحه پذیرش تعداد محدود پناهندگان در کنگره ایالات متحده
رابرت اف. واگنر (سناتور دموکراتیک از نیویورک) در مجلس سنای ایالات متحده، لایحه واگنر- راجرز در خصوص کمک به پناهندگان را ارائه داد. این لایحه خواستار آن بود که ایالات متحده علاوه بر مهاجرانی که بطور معمول می پذیرد، 20000 کودک پناهنده آلمانی زیر 14 سال را نیز طی دو سال آینده بپذیرد. این لایحه پنج روز بعد توسط ادیت نورس راجرز (نماینده جمهوریخواه از ماساچوست) در مجلس نمایندگان ارائه شد. سازمان های خیریه در سرتاسر کشور به منظور جلب حمایت از این لایحه، وضع اسفناک کودکان پناهنده آلمانی را به اطلاع عموم رساندند. اما سازمان های طرفدار محدودیت های مهاجرتی، با این ادعا که این کودکان پناهنده موجب محرومیت کودکان آمریکایی از کمک ها می شوند، با آن لایحه به شدت مخالفت کردند. پس از چندین ماه بحث و گفتگو، این لایحه که می توانست برای هزاران کودک یهودی آلمانی پناهگاه فراهم سازد، در کمیته رد شد.
ماه مه 1939
دولت انگلستان مهاجرت به فلسطین را محدود ساخت
شورش اعراب- فلسطینی ها علیه قانونی که انگستان در سال 1936 صادر کرد و همچنین تداوم ناآرامی های اعراب، بویژه در مورد وضعیت یهودیان در فلسطین، منجر به تغییری اساسی در سیاست های انگلستان در خاورمیانه شد. دولت انگلستان در گزارش سال 1939، سیاست های خود در مورد وضعیت آتی فلسطین را اعلام کرد. انگلیسی ها ضمن مخالفت با تأسیس یک دولت یهودی مستقل، برای مهاجرت یهودیان به فلسطین در آینده نیز به شدت محدودیت قائل شدند. در پاسخ به سیاست های انگلستان، مهاجرت غیرقانونی پناهندگان یهودی به فلسطین افزایش یافت. انگلیسی ها مانع از ورود مهاجرین غیرقانونی شده و آنها را در اردوگاه ها توقیف می کردند. در طول جنگ، هیچ تلاشی در جهت تسهیل سیاست های مهاجرتی صورت نپذیرفت. تا زمان تأسیس اسرائیل در سال 1948، محدودیت های مهاجرتی برای یهودیان همچنان به اجرا درمی آمد.