صبح روز بعد از پوگروم ها، 30000 مرد یهودی آلمانی به "جرم" یهودی بودن دستگیر و به اردوگاه های کار اجباری فرستاده شدند؛ صدها نفر از آنها در آنجا جان سپردند. تعدادی از زنان یهودی نیز دستگیر و به زندان های محلی فرستاده شدند. یهودیان اجازه نداشتند کار خود را از سر بگیرند، مگر اینکه مدیریت آن را به غیریهودیان بسپارند. برای یهودیان حکومت نظامی وضع شد که به موجب آن ساعات محدودی از روز می توانستند منازل خود را ترک کنند.

پس از "شب شیشه های شکسته"، زندگی برای کودکان و نوجوانان یهودی آلمانی و اتریشی به مراتب دشوارتر شد. آنها که قبلاً از ورود به موزه ها، زمین های بازی عمومی و استخرها منع شده بودند، پس از "شب شیشه های شکسته" از مدارس دولتی نیز اخراج شدند. نوجوانان یهودی آلمان را، همچون والدین خود، به دلایل نژادی کاملاً از دیگران تفکیک کردند. بسیاری از بزرگسالان یهودی از سر ناامیدی دست به خودکشی زدند. اکثر خانواده ها از فرط استیصال تلاش کردند تا کشور را ترک کنند.