مارس 1933
حکومت وحشت گارد ضربت نازی ها علیه یهودیان سرتاسر آلمان
گارد ضربت در تلاش برای جداسازی یهودیان از بقیه جامعه به فروشگاه های بزرگ متعلق به یهودیان در شهرهای آلمان حمله کرد. پلیس محلی که هنوز تحت کنترل نازی ها نبود، تلاش های ناموفقی برای متوقف کردن این حملات انجام داد. اعضای گارد ضربت به تاخت و تاز خود ادامه داده، و با ورود به دادگاه ها، وکلا و قضات یهودی را به خیابان کشیده و در انظار عمومی مورد تحقیر قرار دادند. سازمان ها و مطبوعات یهودی بین المللی، این حملات را به اطلاع عموم رسانده و خواستار تحریم کالاهای آلمانی شدند. نازی ها نیز در پاسخ، کسب و کار یهودیان را در سرتاسر کشور تحریم کرده و یهودیان را به دلیل استفاده از لحن ضد آلمانی در مطبوعات بین المللی خود مقصر دانستند. 1 آوریل 1933
تحریم کسب و کار یهودیان در سطح کشور
در ساعت 10 صبح، اعضای گارد ضربت و اس اس در مقابل محل کسب و کار یهودیان در سراسر آلمان قرار گرفتند تا به مردم اطلاع دهند که صاحبان این تشکیلات یهودی هستند. روی ویترین مغازه ها اغلب کلمه "Jude"- معادل "یهودی" در زبان آلمانی- را نوشته و روی درها ستاره داوود را به رنگ زرد و سیاه کشیدند. کنار آنها نیزعلائم ضد یهود قرار دادند. در برخی از شهرها، نیروهای گارد ضربت با سردادن شعارهای ضد یهودی و خواندن سرودهای حزبی در خیابان ها رژه رفتند. در سایر شهرها، این تحریم ها با خشونت همراه بود؛ در شهر کیل، یک وکیل یهودی کشته شد. این تحریم رسمی نیمه شب به پایان رسید.
7 آوریل 1933
به موجب قانون، یهودیان از ادارات دولتی اخراج شدند
دولت نازی قانون بازسازی ادارات دولتی تخصصی را تصویب کرد. به موجب این قانون، افرادی که مخالف حکومت نازی ها تلقی می شدند- یهودیان و مخالفان سیاسی- از سازمان های دولتی کنار گذاشته شدند. در نتیجه، کارمندان ادارات دولتی وادار شدند که با ارائه سند در مورد مذهب والدین و اجدادشان، نژاد آریایی خود را اثبات کنند. کسانی که آن سند را ارائه نمی دادند، از اداره اخراج می شدند. هیتلر با اکراه درخواست پرزیدنت پاول فن هیندنبرگ را پذیرفت و آن دسته از کارمندان دولت را که کهنه سربازان جنگ جهانی اول بوده و یا بستگان نزدیک خود را در آن جنگ از دست داده بودند، از این قانون معاف کرد. در هفته های بعد نیز قوانین مشابهی تصویب شد که وکلا و پزشکان یهودی را تحت تأثیر قرار داد.
