28 فوریه 1933
حکم مربوط به آتش سوزی رایشستاگ به قدرتمند شدن پلیس انجامید
حکم فوری که به دنبال آتش سوزی رایشستاگ (پارلمان آلمان) در 27 فوریه 1933 صادر شد، به پلیس قدرت و اختیاراتی تقریباً نامحدود برای دستگیری افراد داد. این قدرت و اختیارات پلیس به "دستگیری حفاظتی" معروف شد. در اصطلاح شناسی ناسیونال سوسیالیسم، دستگیری حفاظتی به معنای بازداشت مخالفان احتمالی رژیم بدون محاکمه و دادرسی قضایی بود. زندانیان دستگیری های حفاظتی نه در زندان های معمولی، که در اردوگاه های کار اجباری محبوس می شدند. این اردوگاه ها ابتدا به دست گارد ضربت (اس.آ) احداث شد و سپس تحت مسئولیت انحصاری فرمانده اس اس (گارد برگزیده حکومت نازی ها) قرار گرفت.

20 مارس 1933
هاینریش هیملر خبر افتتاح اردوگاه داخائو را اعلام کرد
اردگاه داخائو، واقع در نزدیکی مونیخ در جنوب آلمان، یکی از اولین اردوگاه های کار اجباری بود که نازی ها احداث کردند. فرمانده نیروهای اس اس، هاینریش هیملر، خبر افتتاح این اردوگاه را در 20 مارس 1933 اعلام کرد. اولین زندانیان در 22 مارس وارد اردوگاه شدند. این زندانیان عمدتاً کمونیست و سوسیالیست بودند. داخائو تنها اردوگاهی بود که از سال 1933 تا 1945 فعالیت داشت.

17 ژوئن 1936
هاینریش هیملر رئیس پلیس آلمان شد
آدولف هیتلر، فرمانده اس اس، هاینریش هیملر را به عنوان رئیس کل واحدهای پلیس آلمان منصوب کرد. به این ترتیب، تمام نیروهای پلیس متمرکز شدند. گشتاپو (پلیس مخفی حکومت آلمان) زیر نظر هیملر قرار گرفت. گشتاپو که مسئول امنیت کشور بود، از اختیارات لازم جهت فرستادن افراد به اردوگاه های کار اجباری برخوردار بود. اعضای گشتاپو اغلب عضو اس اس نیز بودند.