كمیته وجدان موزه یادبود هولوكاست در ایالات متحده در سال 2001 در مورد احتمال نسل کشی در چچن اعلامیه ای صادر کرد. نگرانی کمیته در خصوص چچن ناشی از موارد زیر است: شكنجه و آزار چچنی ها به صورت قومی در گذشته؛ نشان دادن چهره ای اهریمنی از چچنی ها به عنوان یک گروه درون جامعه روسیه؛ میزان خشونت نیروهای روسی علیه غیرنظامیان چچنی.
نیروی نظامی عظیم روسیه كه توسط نیروی هوایی و توپخانه پشتیبانی می شد در 30 سپتامبر 1999 وارد چچن شد. مقامات رسمی روسیه ادعا کردند که این "عملیات ضد تروریستی" در پاسخ به تهاجم شبه نظامیان چچن به جمهوری داغستان روسیه در همسایگی آن کشور و همچنین در واکنش به بمب گذاری در ساختمان ها در مسکو و مناطق دیگر صورت گرفته است که در این حملات چچنی ها مقصر شناخته شدند. در ماه های بعد، چچن ویران شد و گروزنی، پایتخت آن نیز تقریباً به طور كامل از بین رفت. نیروی هوایی و توپخانه روسیه مناطق مسكونی آن شهر را بدون هدف و کورکورانه در هم کوبید. سازمان های حقوق بشر نیز چندین مورد از كشتار غیرنظامیان توسط واحدهای روسی را با مدرک به اثبات رساندند.
رئیس جمهور روسیه ولادیمیر پوتین اعلام کرد كه صلح و آرامش تا بهار سال 2000 در چچن برقرار خواهد شد. اما صلح برای غیرنظامیان چچنی که قربانیان جنگی مستمر و فرسایشی بودند مفهومی دست نیافتنی بود. آنها از بدرفتاری و خشونت نیروهای روس- بازداشت های خودسرانه، اخاذی، شكنجه و قتل عام- به ستوه آمده اند. غیرنظامیان چچنی از آنجا که هیچ تلاش مستمری برای بازسازی خدمات اجتماعی اولیه از جمله خدمات رفاهی و یا آموزش و پرورش صورت نگرفته نیز رنج می برند. هر چند که مبارزان چچنی نیز غیرنظامیان را مورد خشونت و بدرفتاری قرار می دهند ، اما میزان و شدت آن با نیروهای روسی قابل مقایسه نیست.
آخرین گزارش، سال 2006
در 5 آوریل 2007 ، رمضان قدیروف- فرزند احمد قدیروف، نخست وزیر سابق چچن و رئیس مخوف ترین گروه شبه نظامی آن کشور ( تحت عنوان Kadyrovtsy) که به قتل رسید، طی مراسمی به عنوان رئیس جمهور چچن معرفی شد. اگرچه او پس از مرگ پدرش در سال 2004، مهم ترین شخص صاحب قدرت در چچن بود، اما طبق قوانین آن کشور نمی توانست پیش از سن 30 سالگی به مقام ریاست جمهوری منصوب گردد. حدود چهار ماه پس از سی امین سالگرد تولدش، او به بالاترین مقام در چچن رسید.
بنابر گزارش سازمان حقوق بشر روسیه به نام "یادبود"(Memorial )، اگرچه بنظر می رسد که هر سال تعداد افراد سر به نیست شده در چچن به تدریج کاهش می یابد، اما این موضوع همچنان مشکلی عمده به شمار می رود. وانگهی، شکنجه سازمان یافته و بدرفتاری با افراد دستگیر شده در چچن هنوز دیده می شود. نظارت های سازمان "یادبود" نشان می دهد که در اکثر موارد نیروهای طرفدار و تحت فرمان قدیروف(Kadyrovtsy ) مسئول اینگونه اعمال خشونت بار هستند. همچنین پرسنل "بخش عملیاتی وزارت کشور" مرتکب اعمال خشونت بار بسیاری می شوند. در اغلب موارد، این بخش بازداشت شدگان را وادار به اعتراف به عضویت در جنبش مقاومت می کند و همین موضوع به اتهامات و محکومیت های کیفری ساختگی منجر می شود. نیروهای طرفدار و تحت فرمان قدیروف بازداشت شدگان را وادار به پیوستن به گروه های خود می کنند و یا پس از شکنجه آنان را رها می کنند. علاوه بر این، شهروندان سراسر چچن در زمینه تأمین مسکن و خدمات درمانی مناسب با مشکلاتی عظیم روبرو هستند.
جهت آگاهی بیشتر در مورد موقعیت فعلی چچن به لینک های مربوطه در این صفحه مراجعه كنید.
