در دوران دستگیری و تبعید دسته جمعی یهودیان شرق لهستان در سال 1942، گیتا روزنتسوایگ - که در آن زمان سه یا چهار ساله بود- به یک مخفیگاه فرستاده شد. او در نهایت، سر از یک پرورشگاه کاتولیک درآورد. در سال 1946، یکی از دوستان خانوادگی او و از بازماندگان هولوکاست به نام ایدا روزنشتاین، از محل اختفای این کودک مطلع شد و خواستار برعهده گرفتن حضانت وی شد. مسئولان پرورشگاه ابتدا منکر نگهداری از یک کودک یهودی شدند، اما پس از اینکه ایدا این کودک، یعنی گیتا، را شناسایی کرد و یک کمیته محلی یهودی هزینه "بازپس گرفتن" او را پرداخت، پرورشگاه گیتا را به او تحویل داد. در این عکس، گیتا در روز ترک پرورشگاه دیده می شود.
— Gift of Gitta Rosenzweig; US Holocaust Memorial Museum
جنگ جهانی دوم در سال 1945به پایان رسید و به کشته شدن شش میلیون یهودی اروپایی در هولوکاست انجامید. بیش از یک میلیون نفر از این قربانیان، کودکان بودند.
نازی ها با تکیه بر ایدئولوژی نژادی خود- که یهودیان را "انگل جامعه" و سزاوار نابودی می دانست- در مقیاسی بی سابقه به نسل کشی یهودیان پرداختند. تمام یهودیان اروپا، اعم از بیمار و سالم، ثروتمند و فقیر، کهن کیش یا گرویده به مسیحیت، پیر و جوان و حتی نوزادان، در لیست نابودی قرار گرفتند.
هزاران کودک یهودی از این قتل عام وحشیانه جان سالم به در بردند، هر چند که بسیاری از آنان به دلیل مخفی شدن نجات یافتند. این کودکان که با تغییر هویت و اغلب پنهان از دنیای بیرون می زیستند، همواره با ترس، دشواری و خطر مواجه بودند. زندگی آنان در تاریکی ها سپری می شد؛ و یک گفته نسنجیده، تهمت یا پچ پچ همسایه ای کنجکاو می توانست به دستگیری و مرگ آنها منجر شود.
