Barikatlar
Nyamirambo, Kigali
Enlem: -1,97333 / Boylam: 30,0503
Kigali'de 3 yıl önce nasıl tanıştığımızı tam olarak hatırlayamıyorum. Ancak Gasana'nın üzgün, tehlike sinyallerini yakalamak için sürekli ileri geri bakan ve şefkat dolu gözlerini eksiksiz bir şekilde anımsıyorum ve alnının hemen üzerinde bulunan ve yüreğinin daha derinlerindeki yaraların somut yansıması olan yara izlerini de anımsıyorum.
Gasana, bizi Kigali'deki kalabalık bir caddenin hemen ilerisinde, eskiden yaşadığı yere getiriyor. Soykırım başladığında 19 yaşındaymış. Önceleri iki aydan fazla bir süre terk edilmiş bir evde, sonra da bir barikatın adeta birkaç adım ötesinde bulunan bir çalılığın arkasında başka 6 çocukla birlikte saklanmış ve sarhoş Interahamwe milis kuvvetlerinin komşularını ve arkadaşlarını öldürmelerine tanık olmuş.
Aynı mahallenin pek uzağında olmayan bir yerde, Damas Gisimba isimli bir adam güç kullanarak barikatları aşıp hayatta kalan çocukları arayıp kurtarıyormuş. Damas, Haziran ayında Gasana'yı yakınlardaki bir kargo konteynerinin altında saklanırken bulmuş ve onu yetimler yurduna götürmüş.
Carl Wilkins adında gözü pek bir Amerikalı, insanî yardım çalışanının da yardımlarıyla (tüm soykırım girişimi boyunca bölgede kalan tek Amerikalı olduğu neredeyse kesin) Damas 400 üzerinde çocuğu ve Tutsi yetişkinini koruması altına almış ve onları tavan arasında ve yatakların altında saklamış. Milis güçlerince bir Hutu olduğu bilindiğinden, yabancılara yardım etmek adına kendi yaşamını riske etmesi için hiçbir nedeni yoktu. Derinden sarsılan, ancak ayakta kalmayı başaran dostum Gasana'nın hatırına, böyle yapmış olmasından dolayı minnettarım.
Gönderen: Michael Graham | 24 Kasım 2007