شبكه راه آهن اروپا نقشی تعيين كننده در اجرای "راه حل نهايی" ایفا می كرد. يهوديان اهل آلمان و اروپای تحت اشغال آلمان با قطار به اردوگاه های مرگ در لهستان اشغالی تبعيد و در آنجا به قتل می رسيدند. آلمانی ها سعی می كردند با بکار بردن عباراتی چون "اسكان در مناطق شرقی" به جای تبعید، هدف اصلی خود را پنهان كنند. به قربانيان گفته می شد كه به اردوگاه های کار فرستاده می شوند، اما در حقيقت از سال 1942 به بعد، برای بسیاری از يهوديان تبعيد به اردوگاه به معنای انتقال به مراكز كشتار بود. تبعید در چنین مقیاسی مستلزم هماهنگی بسياری از وزارتخانه های دولتی آلمان از جمله "اداره مرکزی امنیت رايش"، وزارت ترابری و وزارت امور خارجه بود. هماهنگی و سازماندهی تبعيدها بر عهده اداره اصلی امنیت رايش بود؛ وزارت حمل و نقل برنامه زمانی حركت قطارها را تنظيم می كرد و وزارت امور خارجه با كشورهای متحد با آلمان مذاكره می كرد تا يهوديان خود را تحویل دهند.
— US Holocaust Memorial Museum
