Ταυτότητες και το Κίτρινο Αστέρι, που εξέδωσαν οι Γερμανοί και υπέγραψε ο Ραβίνος Κορέτζ
Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδας
Η καταδίωξη των Εβραίων της Θεσσαλονίκης άρχισε το καλοκαίρι του 1942. Όλοι οι άνδρες ηλικίας 18 με 45 χρονών στρατολογήθηκαν για καταναγκαστική έργασία κατά τη διάρκεια της οποίας εξαναγκάστηκαν να στέκονται ώρες κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο, και ξυλοκοπήθηκαν και ταπεινώθηκαν. Η Εβραϊκή κοινότητα έχασε τον πλούτο και την υπερηφάνειά της, και οι Εβραίοι διατάχτηκαν να φορούν το "Kίτρινο Αστέρι." Mοιραία, όλοι οι Εβραίοι υποχρεώθηκαν να μετακομίσουν σ' ένα κλειστό γκέττο, δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές, που ονομαζόταν Baron Hirsch.
Στις 15 Μαρτίου 1943, οι Γερμανοί άρχισαν να απελαύνουν Εβραίους από τη Θεσσαλονίκη. Κάθε τρεις μέρες μεταγωγικά βαγόνια γεμάτα με 2.000 Θεσσαλονικείς Εβραίους κατά μέσο όρο κατευθύνονταν στο ’ουσβιτζ-Μπιρκενάου.
Για αιώνες η Θεσσαλονίκη,
που τιμήθηκε με τον τίτλο "H Μητέρα του Ισραήλ," ήταν
η πιό δημοφιλής πόλη του Σεφαραδίτικου Εβραϊσμού στον κόσμο.
Μέχρι το καλοκαίρι του 1943, οι Γερμανικές αρχές είχαν απελάσει 46.091 Εβραίους.
Η Θεσσαλονίκη Σήμερα
ΕΟΤ
Γιατί τόσο πολλοί Εβραίοι από τη Θεσσαλονίκη χάθηκαν; Πρώτον, η Θεσσαλονίκη ήταν κάτω από τη Γερμανική κατοχή. Δεύτερον, οι Εβραίοι ήταν συγκεντρωμένοι κυρίως στην πόλη. Τρίτον, δεν είχαν ιδέα ότι πήγαιναν σε κέντρα εξόντωσης, πίστεψαν τη γερμανική υπεκφυγή ότι τους πήγαιναν να δουλέψουν στην Πολωνία. Επιπλέον, ο αμφιλεγόμενος Ραββίνος Κορέτζ,που ήταν επικεφαλής της Εβραϊκής κοινότητας,σύμφωνα με πληροφορίες βοήθησε τους Γερμανούς να οργανώσουν αποτελεσματικές συλλήψεις. Ακόμα χειρότερα, οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης μιλούσαν Λαδίνο, επομένως η προφορά των ελληνικών τους έκανε να ξεχωρίζουν. Ενώ η δυνατότητα δραπέτευσης υπήρχε, οι περισσότεροι, φοβούμενοι το χωρισμό από τις οικογένειες τους, δεν εκμεταλεύτηκαν τις προσφερόμενες επιλογές διαφυγής.
Η Θεσσαλονίκη έχασε το 94 τοις εκατό των
Εβραίων κατοίκωντης στο Ολοκαύτωμα.
Μόνο 1.200 Εβραίοι ζουν εκεί τώρα,
μια απλή σκια της άλλοτε
"Μητέρας του Ισραήλ."

Σήκω Τζάκο σε γάμους και γιορτές
Μη φαίνεσαι να μη φαίνεσαι πεσμένος
Γιατί έχεις πελατεία
Μουσικός είμαι της ταβέρνας
Τραγουδώ δίχως σταματημό
Να τους τα πάρω απ΄τη τσέπη

Σήκω Τζάκο σε γάμους και γιορτές
Μη φαίνεσαι να μη φαίνεσαι πεσμένος
Γιατί έχεις πελατεία
Μουσικός είμαι της ταβέρνας
Τραγουδώ δίχως σταματημό
Κουνιέμαι σαν καράβι
Τζάκο με λέν εμένανε

Σήκω Τζάκο σε γάμους και γιορτές
Μη φαίνεσαι να μη φαίνεσαι πεσμένος
Γιατί έχεις πελατεία
Μουσικός είμαι της ταβέρνας
Είμαι και παμπόνηρος
Τους τα παίρνω όταν τα τσούζουνε
Τους τα ψάλλω όπως πρέπει

Μουσική επένδυση:
Η Χαρά του Τζάκο

Δαυίδ Σαλτιέλ
ORIENTE Musik
Διωγμός, 1942, καλοκαίρι
Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδας