
|
Οικογένεια
Γεχούντα Λεβί- 1928 - Ο Γεχούντα και την γυναίκα του, Μύριαμ Νοτρίσια,
πέθαναν στο ’ουσβιτς-Μπιρκενάου, Αύγουστος 1944
παραχώρηση της Στέλλας Λεβί και του Ααρών Χασσόν, Ιστορικός Σύλλογος Ρόδου. |
| To 1944 ζούσαν περίπου 2.000
Εβραίοι στο νησί, 50 από τους οποίους, ως Τούρκοι υπήκοοι, προστατεύονταν από το Τουρκικό Προξενείο. Οι υπόλοιποι απελάθηκαν στις 20
Ιουλίου 1944. Ο χρόνος της απέλασης αποτελεί πολύ θλιβερή στιγμή, αφού σε λιγότερο από τρεις μήνες, οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Οι απελάσεις της Ρόδου
ήταν οι τελευταίες που οργανώθηκαν από τους Γερμανούς στην Ελλάδα.
|
| Στις 20 Ιουλίου 1944, οι Εβραίοι της Ρόδου και του γειτονικού νησιού της Κω, στάλθηκαν με πλοίο στην κυρίως Ελλάδα. Στριμωγμένοι στα πλοία κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο, χωρίς τροφή και νερό, 23 Εβραίοι βρήκαν το θάνατο στο ταξίδι για την ηπειρωτική Ελλάδα. Αφού αποβιβάστηκαν στην ξηρά, φυλακίστηκαν στο τμήμα μεταγωγών Χαϊδαρίου που λειτουργούσαν τα Ες Ες, απ'όπου στη συνέχεια έφευγαν με τραίνο για το ’ουσβιτζ-Μπιρκενάου. Μόνο 151 Εβραίοι από τη Ρόδο επιβίωσαν στο Ολοκαύτωμα. |
|
Για 2.300 χρόνια, οι Εβραίοι έζησαν στο όμορφο νησί
της Ρόδου στο νότιο άκρο του Αιγαίου πελάγους. |
|
Ιοντέφ
Λεβί και Ντόνα Χαμπίφ, Απρίλιος 1944. Πεθάναν και οι δύο στο ’ουσβιτς-Μπιρκενάου
Ααρών Χασσόν, Ιστορικός Σύλλογος Ρόδου. |




|
Η
Ρόδος Σήμερα
ΕΟΤ |
|
Σήμερα μόνο
35 Εβραίοι ζουν στη Ρόδο. Το Kahal Shalom στέκεται ακόμα στην "Iουδερία,"
μια μαρτυρία της ακμαίας κοινότητας που κάποτε ζούσε εκεί.
|
|
Συναγωγή
Καμπάλ Σαλώμ - 1575
παραχώρηση της Εβραϊκής Κοινότητας Ρόδου |
| H Ρόδος, που είχε παραχωρηθεί στους Ιταλούς μετά τον
Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπαγόταν στην Ιταλία και κατά τη διάρκεια του
Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Όπως και σε άλλες περιοχές κάτω από Ιταλική
κατοχή, οι Εβραίοι της Ρόδου παρέμειναν σχετικά ασφαλείς μέχρις ότου οι Γερμανοί κατέλαβαν το νησί τον Σεπτέμβριο του 1943. |