Kέρκυρα

H ιστορία του Ολοκαυτώματος στην Κέρκυρα είναι εξαιρετικά άτυχη, όχι μόνο επειδή συνέβη προς το τέλος του πολέμου. Οι Γερμανοί πήραν τον έλεγχο του νησιού το 1943, μετά την πτώση της Ιταλίας, και δημοσίευσαν αντισημιτικούς νόμους. Ο δήμαρχος

της Κέρκυρας Κόλλας ήταν γνωστός συνεργάτης
των Γερμανών.

Στις αρχές Ιουνίου του 1944, όσο οι Σύμμαχοι βομβάρδιζαν το νησί για να αποσπάσουν την προσοχή από την απόβαση στη Νορμανδία, οι Εβραίοι του νησιού εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους και φυλακίστηκαν

στο Παλαιό Φρούριο. Στις 10 Ιουλίου 1944, τα Γερμανικά Ες Ες και η αστυνομία με τη βοήθεια των μονάδων της Βερμάχτ, απέλασαν Εβραίους από την Κέρκυρα. Διακόσιοι από τους 2.000 Εβραίους κατοίκους του νησιού βρήκαν άσυλο σε Χριστιανικές οικογένειες, αλλά 1.800 απελάθηκαν στο Άουσβιτζ-Μπιρκενάου.

H Kέρκυρα, ένα όμορφο νησί στο Ιόνιο πέλαγος, υπήρξε το σπίτι των Εβραίων για περισσότερο από 800 χρόνια. Όταν οι Βενετοί κατέλαβαν το νησί τον 14ο αιώνα, η Εβραϊκή κοινότητα κλείστηκε σε γκέττο. Ο Εβραϊκός πληθυσμός του νησιού ήταν μείγμα από Ρομανιώτες (που μιλούσαν Ελληνικά), Σεφαραδίτες ( που μιλούσαν Λαδίνο),

και Εβραίους από την Απουλία και Σικελία που μιλούσαν Ιταλικά. Η σχέση μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών του νησιού είχε αλλοιωθεί μετά τη διαβόητη ανάκριση "Aιματηρή Λίβελλο," που διεξάχτηκε το
1891.

Στο Μπιρκενάου τον Ιούλιο του 1944, 435 απ'τους άνδρες που είχαν μεταφερθεί εκεί μετά την απέλασή τους, προτίμησαν τον άμεσο θάνατο από το να ενωθούν με το Ειδικό Απόσπασμα (Sonderkommanto) που βοηθούσε τους Γερμανούς να καταστρέψουν τους αδελφούς τους Εβραίους.
Σήμερα, μια μικρή κοινότητα από 80 Εβραίους υπάρχει στην Κέρκυρα και προσπαθεί να διατηρήσει στοιχεία της Εβραϊκής ζωής.

Προκήρυξη υπογεγραμμένη από τον Δήμαρχο Κόλλα, τον Νομάρχη και τον Διευθυντή της Αστυνομίας στις 9 Ιουνίου, 1944. Η προκήρυξη αναφέρει ότι οι Εβραίοι του νησιού έχουν συγκεντρωθεί και περιοριστεί και ότι η οικονομία του νησιού είναι και πάλι στα χέρια των Χριστιανών
Εβραϊκό Μουσείο της Ελλάδας