Αθήνα

To 1940 η κοινότητα αριθμούσε 3.500 μέλη

και κατοικούσε διάσπαρτη σε όλη την έκταση της πόλης. Με την κατάληψη της Ελλάδας το 1941, ο έλεγχος της πόλης δόθηκε στους Ιταλούς, και οι Εβραίοι χάρηκαν τρία χρόνια σχετικής ασφάλειας. Οι Εβραίοι για να αποφύγουν την καταδίωξη τους απ' τους Γερμανούς στη Θεσσαλονίκη, αναζήτησαν ασφαλές καταφύγιο στην Αθήνα, όπως συνέβη και με άλλες περιοχές που ήταν κάτω από την Ιταλική κατοχή.

O επικεφαλής Ραββίνος, Barzelai, είχε ισχυρές
διασυνδέσεις με τις δημοτικές αρχές και το ΕΑΜ.
Αυτές οι διασυνδέσεις και η υποστήριξη του
Αρχιεπίσκοπου των Αθηνών, Δαμασκηνού,
συνέβαλαν στη διάσωση του 66 τοις εκατό των
Εβραίων της πόλης. Ο αρχηγός της αστυνομίας Αθηνών, Άγγελος Έβερτ, εξέδωσε ψευδείς ταυτότητες και ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός έδωσε εντολή στην εκκλησία να εκδώσει ψευδή πιστοποιητικά βάφτισης σε αυτούς που απειλούνταν με απέλαση. Στην Αθήνα και στο επίνειο της πόλης, τον Πειραιά, Εβραίοι κρύβονταν σε σπίτια Χριστιανών. Ο αρχηγός της αστυνομίας Αθηνών Έβερτ καθώς και ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός τιμήθηκαν στο Yad Vashem , μαζί με το Δήμαρχο του Πειραιά.

Oι Eβραίοι ζούσαν στην Αθήνα από τον 3ο αιώνα π.Χ., και τα ερείπια μιας αρχαίας συναγωγής βρέθηκαν στην Αγορά, στους πρόποδες της Ακρόπολης. Η Εβραϊκή κοινότητα είναι Ρωμανιώτικη, μιλά Ελληνικά και έχει αφομοιώσει με το πέρασμα του χρόνου την κουλτούρα της πόλης.

Στις 25 Μαρτίου 1944, Γερμανοί αξιωματικοί συγκέντρωσαν 1.690 Εβραίους στην Αθήνα (πολλούς απ'αυτούς ήταν φυγάδες από τη Θεσσαλονίκη) για να τους απελάσουν στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου.

Μετά τον πόλεμο η Αθήνα έγινε το βασικό κέντρο μετοίκησης για τους Εβραίους που επέστρεφαν στην Ελλάδα, και ο Εβραϊκός πληθυσμός αυξήθηκε φθάνοντας 4.940. Σήμερα η Αθήνα, με συνολικό πληθυσμό 3.000 Εβραίους, αποτελεί ακόμα το κέντρο της Εβραϊκής ζωής στην Ελλάδα.